Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

''GOOD BYE LENIN'' ΤΟΥ WOLFGANG BECKER (2003)

 

 

Σκηνοθεσία:
Wolfgang Becker

Ηθοποιοί:
Alexander Beyer, Daniel Bruehl, Michael Gwisdek, Chulpan Khamatova, Burghart Klaussner, Florian Lukas, Katrin Sass, Maria Simon

Είδος: Δράμα, Κωμωδία

Πρώτη προβολή: 13 Φεβρουαρίου 2003

Διάρκεια:
92 λεπτά

 

 

 

 

Περίληψη:
Goodbye Lenin! Ή αλλιώς η ταινία που κυκλοφόρησε στη Γερμανία με τον τίτλο “79qm DDR”. Γερμανικής προελεύσεως αυτή η πολυσυζητημένη ταινία που όλοι όσοι την είδαν τρέφουν τη σιγουριά ότι θα χτυπήσει το φετινό Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Το όλο δημιούργημα “Goodbye Lenin” φέρει σεναριακά τις υπογραφές του συγγραφέα Μπερντ Λάιχτενμπεργκ αλλά και του ίδιου του σκηνοθέτη Βόλφγκανγκ Μπέκερ.
Η τραγωδία που λαμβάνει χώρα το 1989 στο διχασμένο Βερολίνο, πιο συγκεκριμένα στο Ανατολικό, και κατ’ επέκταση στη διχασμένη χώρα σε Ανατολική και Δυτική Γερμανία, έχει ως εξής. Μία μητέρα δύο παιδιών, που εγκαταλείπει ο σύζυγος για να πάει στην μη σοσιαλιστική «δύση», ηρωική σοσιαλίστρια και υποστηρίκτρια του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας, παθαίνει καρδιακό επεισόδιο και πέφτει σε κώμα όταν βλέπει τον γιο της σε διαδήλωση. Όταν ξυπνάει από το κώμα αρκετούς μήνες αργότερα πολλά έχουν αλλάξει. Και το κυριότερο... έχει πέσει το τείχος. Τίποτα δεν είναι πια ίδιο! Και το τελευταίο πράγμα που θέλει ο γιος της είναι ένα δεύτερο καρδιακό επεισόδιο, που πιθανόν να υποστεί η μητέρα του αν αντιληφθεί ότι ο κόσμος της γκρεμίστηκε μαζί με το τείχος. Μόνη λύτρωση η δημιουργία ενός ψεύτικου κόσμου 79 τετραγωνικών μέσα σε έναν παγκόσμιο και τρομακτικά αληθινό.
Πυρήνας της ευφυούς ιδέας είναι τα συναισθήματα. Ο Μπέκερ παίζει με τα συναισθήματα όπως θα έπαιζε κάποιος με ένα νόμισμα. Τη μια στιγμή χαμόγελα και την άλλη δάκρυα. Η τραγωδία και η παρωδία. Αλλά τελικά η ταινία είναι περισσότερο κάτι σαν ένα ρεαλιστικό νεύμα αναμνήσεων στους θεατές. Είναι η Πολίτικη Κουζίνα αυτών που έζησαν από κοντά ή από μακριά εκείνη την εποχή και τα διαδραματιζόμενα γεγονότα και αυτών που είδαν και τις δύο όψεις του νομίσματος του Μπέκερ πριν από εμάς για εμάς.
Η αφοσιωμένη μητέρα ζει σε ένα ψεύτικο κόσμο που δημιούργησε για χάρη της ο αφοσιωμένος γιος. Η Κόκα Κόλα ρέει άφθονη στην πόλη την ίδια στιγμή που η ίδια θέλει να ξαναγευτεί εκείνες τις πεντανόστιμες πίκλες που παράγει (η μαμά μιλάει ακόμα στον ενεστώτα) κάποιο από τα εργοστάσια που είναι γεμάτο με πιστούς σοσιαλιστές. Το Goodbye Lenin ευτυχεί να παίρνει μια τόσο όμορφη ιδέα και να την δίνει στο κοινό χωρίς να έχει ούτε μία τρύπα ούτε μία στιγμή! Και το κυριότερο είναι μια ιδέα που πολύ επιδέξια ο Βόλφγκανγκ Μπέκερ σκηνοθετεί προσφέροντας στους θεατές συγκίνηση, γέλιο και την αδάμαστη ανάγκη να του σφίξουν το χέρι επειδή κατάφερε να γυρίσει μία από τις πιο αριστουργηματικά απλές και ευφυώς δοσμένες ταινίες των τελευταίων χρόνων. Και αυτό μπορεί κάλλιστα να επαληθευτεί από όσους το δουν εφόσον υπάρχουν ορισμένες σκηνές-ορόσημα που σπάνια συναντάμε και ουσιαστικά είναι ότι και το κρεσέντο στη μουσική. Το συναισθηματικό ζενίθ! Ειδικά η σκηνή με τον «ιπτάμενο» Λένιν είναι απερίγραπτη!
Το πρωταγωνιστικό δίδυμο μάνας-γιου κλέβει την παράσταση και καταφέρνουν να αποδώσουν τους ρόλους του φυσικά, γήινα, πηγαία. Εξίσου καλοί και οι υπόλοιποι χαρακτήρες. Και εξίσου πηγαίο το δάκρυ και το γέλιο που μας προσφέρουν με τις ερμηνείες τους. Μάλιστα ο Γερμανός ηθοποιός που υποδύεται τον φίλο του γιου είναι απολαυστικός και ξεκαρδιστικός!
Φανταστείτε λοιπόν αυτή την ταινία σαν ένα ποτό. Έτσι έχουμε μια σταγόνα μόνο «Μεγάλο Δικτάτορα» και 6 μεζούρες «Τρούμαν Σόου». Πάρτε τώρα το ποτάκι σας και πηγαίνετε να το πιείτε στο Ανατολικό Βερολίνο των τελών της δεκαετίας του 80’. Απολαύστε αυτό το ποτό αργά μέχρι τέλους. Και αφήστε το ποτήρι στο παγκάκι που καθόσασταν. Γυρίστε σπίτι νωχελικά και με χαμόγελο. Αυτό είναι το Goodbye Lenin. Τέσσερα στα πέντε λοιπόν... γιατί ο απλός κινηματογράφος που καθηλώνει ευχάριστα το κοινό θέλει περισσότερη ευφυΐα από όση φανταζόμαστε.

Trailer…:

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΪΝ (1941)

 

kane

 

 

 

Σκηνοθεσία: Orson Welles

Ηθοποιοί: Orson Welles, Joseph Cotten Dorothy Comingore

Είδος: Δράμα, Μυστηρίου

Πρώτη προβολή: 1 Μαΐου 1941 Νέα Υόρκη

 

 

 

 

 

 

Περίληψη:
"Για μένα, η εικόνα αποτελεί τη λύση σε όλα εκείνα, που η ποίηση και η μουσική υπαγορεύουν. Οι κινηματογραφικές εικόνες έχουν έναν εσωτερικό ρυθμό, ακριβώς όπως o ρυθμός της μουσικής ή ο ρυθμός της ποίησης. Δεν τριγυρίζω, συλλέγοντας όμορφες εικόνες, τις οποίες στη συνέχεια ενώνω. Πιστεύω στον κινηματογράφο σαν ένα ποιητικό μέσο. Δεν υπάρχει όμως εικόνα που να δικαιώνεται από μόνη της, όσο όμορφη, εντυπωσιακή, τρομερή ή τρυφερή κι αν είναι. Δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, εάν δεν μπορεί να προσφέρει μία πιθανή δίοδο στην ποίηση. [..]Κι όλα αυτά, δίχως η εσωτερική σύλληψη του συγγραφέα να στερηθεί ποτέ την συνοχή της.." Αυτά τα λόγια είχε πει κάποτε ο Orson Welles, αναφερόμενος στον κόσμο της έβδομης τέχνης, έναν κόσμο που σε όλη τη διάρκεια της ζωής του προσπαθούσε να κατακτήσει και αναμφίβολα το πέτυχε, ίσως με το πρώτο κιόλας βήμα του, το αριστούργημά του, τον "Πολίτη Κέην".

Η ταινία αποτελεί αφήγηση της ζωής του ήρωα Charles Foster Kane, ενός αμερικανού κρίσου, του οποίου τον θάνατο πληροφορούμαστε από τα πρώτα λεπτά της ταινίας. Μία συντακτική ομάδα δημοσιογράφων επιδιώκει να συμπληρώσει κομμάτι-κομμάτι το παζλ της πορείας αυτού του ανθρώπου, προσπαθώντας παράλληλα να λύσει το μυστήριο της τελευταίας του λέξης: "rosebud". Έτσι, χάρη στον ιδιοφυή χειρισμό σεναριακών και σκηνοθετικών ευρημάτων, ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια των δημοσιογράφων, αλλά και των θεατών, όλες οι πτυχές αυτής της μοναδικής ζωής, μέσα από τις αφηγήσεις των ανθρώπων που είτε σημάδεψαν την πορεία του, είτε ήταν παρατηρητές αυτής.

Αποτυπώνονται, έτσι, στο σελιλόιντ τα βήματα ενός μοναδικού ανθρώπου, που απήλαυσε την αμέτρητη γενναιοδωρία της μοίρας, προσπάθησε όμως με πίστη στις δυνάμεις του να πάρει την τύχη στα χέρια του, να μην ακολουθήσει τα εύκολα μονοπάτια, να πάρει ρίσκα και να τα υποστηρίξει μέχρι την τελευταία στιγμή και με κάθε κόστος. Ενός ανθρώπου που πάλεψε να εξισορροπήσει την φωτεινή πλευρά του εαυτού του με εκείνη τη σκοτεινότερη, ίσως υποκύπτοντας τελικά στη δεύτερη. Ακολουθούμε τα βήματά του, στην αναζήτηση της δικής του Εδέμ, βήματα που όμως ήταν κυκλικά, καθώς από την γεμάτη προοπτικές αφετηρία, τον πέρασαν από μονοπάτια δόξας αλλά και απελπισίας και τελικά τον άφησαν πίσω στην αρχή, μόνο του, να αναρωτιέται με νοσταλγία αν υπήρξε ποτέ αυτή η Γη των ονείρων του.

Ο "Πολίτης Κέην", αποτελεί τη μοναδική, αλλά παρόλα αυτά μεγαλειώδη, εφαρμογή του οράματος του Welles για δημιουργία ταινιών προσεγμένων -κυριολεκτικά-στην κάθε τους λεπτομέρεια, απαλλαγμένων από οποιαδήποτε πιθανή ατέλεια. Γυρισμένος στα 1941, ο Πολίτης Κέην αποτελεί σχεδόν εξ ολοκλήρου καρπό της αστείρευτης δημιουργικότητας και του πείσματος του Welles, καθώς ο ίδιος επιμελήθηκε σε μεγάλο βαθμό το σενάριο της ταινίας, την σκηνοθέτησε, κρατώντας παράλληλα και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Και όλα αυτά σε ηλικία εικοσιπέντε ετών, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Το γεγονός ότι στήριξε σχεδόν αποκλειστικά στη δική του δημιουργική σύλληψη και στις προσωπικές του επίμονες προσπάθειες μία ταινία, που έκτοτε έχει επανειλημμένα χαρακτηριστεί ως η καλύτερη ταινία της παγκόσμιας κινηματογραφικής ιστορίας, αποτέλεσε και θα συνεχίσει να αποτελεί αιτία φθόνου αλλά και πηγή έμπνευσης για όλους τους μετέπειτα κινηματογραφιστές. Ο "Πολίτης Κέην" είναι δίχως δεύτερη σκέψη ένα πραγματικό κινηματογραφικό διαμάντι, που ποτέ δεν πρόκειται να χάσει την γοητευτική του λάμψη.

Trailer…:

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

H Ένατη Πύλη

 

 

 

Σκηνοθέτης: Roman Polanski

 

Ηθοποιοί: Johnny Depp, Frank Langella, Lena Olin

 

Είδος: Θρίλερ, Μυστηρίου, Τρόμου

 

Πρώτη προβολή:  25 Αυγούστου 1999 Ισπανία

 

 

 

 

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Ντιν Κόρσο , είναι ο καλύτερος στην δουλειά του . Έχει ειδικευτεί στο να εντοπίζει σπάνια βιβλία για μανιώδεις συλλέκτες. Η θέση του απαιτεί μεγάλη λογοτεχνική ειδίκευση , απέραντη υπομονή , νεύρα από ατσάλι και έλλειψη οποιουδήποτε ενδοιασμού. Είναι φυσικό λοιπόν ότι ο Μπόρις Μπάλκαν , ένας μανιώδης βιβλιόφιλος και οπαδός της δαιμονολογίας , προσεγγίζει τον Κόρσο , για να του αναθέσει μια αποστολή: να συγκρίνει το αντίτυπο ενός βιβλίου που απέκτησε με άλλα δύο αντίτυπα που βρίσκονται στην Ευρώπη, ώστε να βεβαιώσει την γνησιότητα του. Το βιβλίο επιγράφεται « Η Ένατη Πύλη του Βασιλείου των Σκιών», φημίζεται ότι έχει γραφτεί από ανθρώπινο χέρι με την βοήθεια σκοτεινών δυνάμεων. Ο Κόρσο εντοπίζει τα αντίτυπα για να διαπιστώσει ότι η αληθινή του αποστολή είναι άλλη…  

 

Trailer… Απλά μια μικρή γεύση!

Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται [1948]

 

imageΕίδος: Κωμωδία

Σκηνοθεσία: Αλέκος Σακελλάριος

Σενάριο: Αλέκος Σακελλάριος , Χρήστος
Γιαννακόπουλος

Παραγωγή: Φίνος Φιλμ

Ηθοποιοί: Λογοθετίδης Βασίλης , Τσαγανέα Νίτσα , Λιβυκού Ίλυα , Σμυρνάκη Μαρίνα , Βαζά Ώρα , Βασιλειάδου Γεωργία , Δημόπουλος Ντίνος , Διανέλλος Λαυρέντης , Πρωτοπαππάς Ευάγγελος , Ροζάν Λουκιανός , Φωτόπουλος Μίμης , Τσαγανέας Χρήστος , Ασημακόπουλος Θεόφιλος , Βλαχόπουλος Γιώργος , Περιτσόπουλος Κώστας , Ιλαντζής Δημήτρης , Στρατηγός Στέφανος , Καρέτας Γιώργος , Σχοινάς Ιωάννης , Κουλμάσης Ρένος , Τσούχλος Γιώργος , Καλογήρου Δημήτρης , Φέρμας Νίκος , Κυριαζίδης Σταύρος , Χατζηαντωνίου Δημήτρης , Λεσέγκο Μιχαήλ , Χειμωνίδης Γιάννης , Οφροσίμοφ Αλέξης , Χειμαράς Χριστόφορος , Σακελλάριος Αλέκος

Διάρκεια: 85’

Υπόθεση:
Ο Θόδωρος, ένας φιλήσυχος νοικοκύρης που αγανάκτησε από την εμφύλια φαγωμάρα που διαδέχθηκε την απελευθέρωση από τους Γερμανούς, πέφτει για έναν μεσημεριανό υπνάκο και βλέπει στον ύπνο του, ότι οι Γερμανοί ξανάρχονται. Ένα ολοζώντανο όνειρο που θα εξελιχθεί σε εφιάλτη και θα τον ξαναγυρίσει στις μέρες που κρυφάκουγε το ραδιόφωνο που φύλαγαν στο πηγάδι. Στις μέρες της πείνας και της ανέχειας που κυριαρχούσε ο φόβος για τον Γερμανό κατακτητή. Μια τέτοια μέρα, Γερμανοί θα μπουκάρουν στην αυλή του σπιτιού του και θα τον συλλάβουν μαζί με άλλους άντρες του σπιτιού...

Κάτι σαν Trailer…

Μετά το τέλος της ταινίας, θα συζήτησε μαζί μας ο καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Χάγκεν Φλάισερ